On December 11, the man who we shall call the principal of The Girl’s school ( because it would take far too long to explain his real position) spent the early evening hosting the open house for the school, welcoming soon to be 7th graders, hoping that they would choose The Girl’s school above all others.

He never returned home. His car was found abandoned next to a small canal and although the police searched high and low, dogs and helicopters aiding in the search, there was no trace of him to be found.

Until last Tuesday, despite what the papers say.

On Tuesday, The Girl came home saying that they had found his body. Someone taking a brisk walk next to the edge of a canal, or hook of the river, 18 kilometers away, had discovered a body.

This morning, The Girl actually asked me to save the news reports here, which I have done. As Google never comes here ( a choice I had to make), I am hoping I won’t be hassled by reporters or photographers : this is our family scrapbook. I did not include links, as I did not want anyone checking their stats and ending up here. All articles can be found by going to the Brabants Dagblad.

I have saved a copy of todays paper as well.

For the last three days, all The Girl has done is talk, talk, talk. And I have listened, listened, listened. And have learned a lot. For instance, The Girl loathes hypocrisy . I am not sure if she understands the word as it is written, but she certainly understands what it is in life as we know it. She abhors all of the weeping going on at her school by people who did not actually care for the man.

And she has said so, right up close and in their faces. And until today ( when the autopsy report came in), she was Thomas, wanting to put her fingers into the very holes, saying that until things were 100% sure, there was no truth .

And her loathing of those very crocodile tears has blinded her to the fact that while she will not weep, she liked this man very much indeed. Mostly because he saw through her and liked her fine. Over the last few days, as she talked, talked , talked, we have moved from that small smile at the thought that no one now will ever know how many hours of detention she still had to go through to the many examples of how he would take her side in the many disputes that any mouthy child will go through. Time and again, he saw that her take on a given situation was very apt indeed ( for The Girl has street smarts to die for- bad taste, I know, but the appropriate cliche to use), and took her side.

This morning she told me that the last time she saw him she had been naughty once more, but all that he had to say to her was that he was proud of her. He had respect for her, she said, and respect is a very, very important thing to her.

It has been a very curious and revealing time. A time with the potential for much drama but which has not been dramatic.

The Girl had a nick name for The Man : Snorrie, which refers to his mustache, so kindof like calling him Mustache Pete. To his face ( I asked). And he in turn called her Little Smurf.

Death coming so close to home and The Girl has basically left her in some sort of awe. That is the only word that I can come up with that seems true.

But she won’t cry one crocodile tear for Snorrie. And I don’t suppose that he would expect it from her.

The last two mornings have found me sitting behind a cup of coffee and explaining such unlikely breakfast topics as what an autopsy is, why a body does not bleed during one ( well, not the geysers that The Baby imagined) and constantly shushing The Girl up when she drifted into the more gruesome aspects of a body being in the water for 5 weeks ( I’m NEVER going to eat eels again ! ).

No, I didn’t tell her that one.

I have had to explain souls and what happens to them when one dies, I have explained the function of a funeral. All before 7.30 am.

( more later…)

Stroom reacties op overlijden Du Long
door Marlies Westra en Ron Magnée

18 jan 2008, 03:30 – DRUNEN/VUGHT – Een condoleanceregister op internet, een herdenkhoek in het d’Oultremontcollege in Drunen en het schrappen van officiële bijeenkomsten.
Zie ook:
Sectie op lichaam van Du Long vandaag

In de aula van het dOultremontcollege in Drunen tekenen leerlingen het condoleanceregister. foto dOultremontcollege

In Drunen en Vught wordt massaal stil gestaan bij het overlijden van Henri du Long,

De leerlingen van het d’Oultremontcollege in Drunen nemen donderdagochtend de tijd om hun leraar Henri Du Long te herdenken. De school kiest ervoor dit gezamenlijk te doen, maar zonder buitenstaanders en pers erbij. “Onze gedachten gaan daarbij eerst uit naar de familie van Henri”, reageert algemeen directeur Jan van Pelt van de scholengroep waartoe het d’Oultremont behoort.

In de grote aula van de Drunense vestiging wordt rond 11 uur een gedenkhoek met condoleanceboek ingericht.

Ook op de site van het Brabants Dagblad stroomden de condoleances binnen. Tientallen leerlingen, oud-leerlingen, collega’s en ouders uitten hun medeleven aan de familie van Henri du Long. En velen maakten verder melding van een gevoel van opluchting nu de wekenlange onzekerheid ten einde is.

De gemeente maakte bekend dat de kampioenenhuldiging van de Vughtse sportkampioenen vanavond ingetogen doorgaat.

————————————————————————————————————————–

Geen aanwijzingen voor misdrijf Du Long

18 jan 2008, 13:45 – Uit de sectie vanmorgen is gebleken dat het Vughtse raadslid Henri Du Long niet door een misdrijf om het leven is gekomen. Verdrinking is de vermoedelijke doodsoorzaak. Dit heeft de politie bekend gemaakt.

Zoekactie naar vermist raadslid Vught
ANP

Donderdag 13 december 2007 – VUGHT – Brandweer en politie zoeken donderdag bij het Drongelense Kanaal tussen Waalwijk en Den Bosch naar het vermiste VVD-raadslid Henri du Long uit Vught. Dat heeft een woordvoerder van de gemeente gezegd.

Du Long is dinsdagavond voor het laatst gezien op het d’Oultremontcollege in Drunen waar hij adjunct-sectordirecteur is. Zijn auto werd later teruggevonden in de buurt van het kanaal. De VVD’er is een bekend gezicht in Vught en zit namens zijn partij al negen jaar in de gemeenteraad.

—————————————————————————————————————————

‘Dode in Bergsche Maas is Du Long’

16 jan 2008, 18:13 – DRONGELEN -Het lichaam dat woensdagmiddag in de Bergsche Maas is gevonden, behoort naar alle waarschijnlijkheid toe aan het vermiste Vughtse raadslid Henri du Long. Dat melden diverse betrouwbare bronnen. De politie wil de identiteit van de dode nog niet officieel bevestigen.

————————————————————————————————————————-

Lugubere vondst op afgelegen plek
door Dik de Joode

17 jan 2008, 03:47 – MEEUWEN – Normaal ligt de met kinderkopjes bestrate kade bij de inham van de Bergsche Maas tussen Drongelen en Meeuwen er verlaten bij. Als je er niet per se hoeft te zijn, kom je hier niet.

Op deze gure woensdagmiddag in het Land van Heusden en Altena staan aan het einde van het pad dat naar de Meeuwensedijk loopt drie brandweerwagens, een ambulance en politiewagens. Duikers van de brandweer doen hun werk, de politie houdt nieuwsgierige pers op afstand. Het fietspad op de dijk, die in een lus langs de inham ligt, is afgesloten met rood lint. Een groepje schoolkinderen, op weg naar huis, stapt van de fiets en moet wachten. Extra politiewagens, met leden van de technische recherche, arriveren.

De drukte heeft een trieste reden, de vondst van een stoffelijk overschot. Gezien de omstandigheden wordt er door omstanders gespeculeerd of het wellicht de vermiste Henri du Long uit Vught is, VVD-raadslid en docent in Drunen. Zijn auto is vorige maand gevonden bij het Drongelens Kanaal, dat op een paar kilometer afstand van de inham uitkomt op de Bergsche Maas. Het zóu dus kunnen.

Even na half drie arriveert een lijkwagen, die naar het einde van de inham wordt gedirigeerd. Het stoffelijk overschot wordt ingeladen en tien minuten later rijdt de lijkwagen weer richting bewoonde wereld. Een kwartiertje daarna is ook de laatste politieauto verdwenen. De kleine kade is weer net zo leeg als normaal.

—————————————————————————————————————————

Onzekerheid eindigt na maand bij Bergsche Maas
door Ron Magnée

17 jan 2008, 03:47 – MEEUWEN – De onzekerheid rondom de vermissing van Henri du Long kwam gistermiddag op dramatische manier tot een eind. Rond 13.15 uur trof een passant het lichaam van de Vughtenaar bij een inham van de Bergsche Maas, nabij Meeuwen in het land van Heusden en Altena.

Nog dezelfde middag verrichtte de politie een schouw. Hierbij kijken een arts en rechercheurs naar het stoffelijk overschot en letten op uiterlijke kenmerken en kleding. Op basis hiervan hielden de officiële instanties gisteren nog een slag om de arm omtrent de identiteit van de dode.

“De politie heeft aanwijzingen dat het vermoedelijk gaat om het lichaam van het vermiste 60-jarige Vughtse raadslid Du Long”, liet een voorlichter weten. Andere ingewijden maakten duidelijk dat het ontegenzeglijk Du Long betrof. “Niemand twijfelt eraan dat hij het is” , aldus een betrokkene.

Met alle onzekerheid wilden Vughtse politici gisteren nog niet reageren. Burgemeester Van de Mortel liet via zijn woordvoerder weten niets te willen zeggen. Wel bracht hij een bezoek aan de familie Du Long. Ook fractievoorzitter Saskia Heijboer van de VVD, de partij van Du Long, onthield zich van commentaar zolang de identiteit nog niet vaststaat.

De raadscommissie van Vught werd gisteren afgelast, hetzelfde geldt voor de vergadering van vanavond. Sowieso zijn alle officiële bijeenkomsten de komende tijd geschrapt.

Een identificatieonderzoek moet definitief uitsluitsel geven over de identiteit van het stoffelijk overschot. In de loop van vandaag verricht de politie sectie op het lichaam. Met onder meer gebitsanalyse krijgt de politie zekerheid dat het om de vermiste Vughtenaar gaat. Komt die zekerheid er niet, dan volgt een DNA-onderzoek. Verder verricht de politie onderzoek naar de doodsoorzaak.

————————————————————————————————————————–

Vermissing Du Long

17 jan 2008, 03:47 – Sinds dinsdagavond 11 december werd het Vughtse VVD-raadslid Henri du Long vermist. Hij had die avond nog gewerkt op het d’Oultremontcollege in Drunen.

De politie vond een dag later zijn auto nabij het Drongelense Kanaal met zijn persoonlijke

bezittingen.

De recherche begon een grootschalig onderzoek. Met inzet van een helikopter, brandweerduikers, speurhonden en sonarapparatuur werd dagenlang de omgeving van het Drongelense kanaal en de Vughtse heide doorzocht.

De Koninklijke Marechaussee en een reddingshondenteam verleenden daarbij assistentie. De zoekacties leidden echter niet tot resultaat.

Vijftien rechercheurs werkten op enig moment aan de zaak. De laatste dagen waren nog immer vier fulltimers in touw met de vermissing.

Hetzelfde team houdt zich nu bezig met de vaststelling van de identiteit van het stoffelijk overschot.

————————————————————————————————————————-

Hart bij het onderwijs en oog voor het algemeen belang

17 jan 2008, 03:47 – Wars van prietpraat en politieke spelletjes, dat was Henri du Long ten voeten uit.

Respect en inhoud, daar was het hem om te doen.

In de Vughtse politiek behoorde Du Long tot de langst zittende raadsleden. In 1998 maakte hij voor de VVD zijn opwachting in de Vughtse raadzaal, om daarna nog eens twee maal te worden herkozen. Anno 2007 bekleedde Du Long het voorzitterschap van de commissie Samenleving.

Hij was inmiddels een autoriteit, niet alleen door zijn anciënniteit, ook vanwege zijn aanpak. Waar collega’s nog wel eens wilden vervallen in eindeloze breedsprakigheid, beperkte Du Long zich tot de inhoud en de oplossingen.

Toen hem eens gevraagd werd: “Wat wil je aan de Vughtse politiek veranderen?”, antwoordde Du Long: “De bestuurscultuur waarbij personen zich profileren, soms over de rug van anderen.” Want de politiek moest over de inhoud gaan, daar hamerde hij op. “Gezamenlijk meedenken over de problemen in Vught, het algemeen belang voorop stellen en een duidelijk en transparant bestuur”, zo liet hij weten.

Du Long werd zestig jaar geleden in Medan op Noord-Sumatra geboren, en al op zeer jonge leeftijd kwam hij in Vught terecht. Zijn hart lag bij het onderwijs, dat was al snel duidelijk. Meer dan dertig jaar stond hij voor de klas, generaties zaten dus bij hem in de schoolbanken. Zo werkte hij onder meer bij de Elisabethschool in Orthen, in de Hambaken in Den Bosch en de Anne Frankschool in Drunen die opging in het d’Oultremontcollege, op het laatst als afdelingsleider van het VMBO.

Zijn collega’s, vrienden en leerlingen kenden ook zijn andere kant. Dat hij naast streng en rechtvaardig, ook zeer gevat en grappig kon zijn. En dat maakte Du Long onder zijn leerlingen populair. Direct na zijn vermissing stroomde de website van het Brabants Dagblad vol met reacties. “Een goede, aardige, grappige en zeer slimme man. Eén van de beste docenten en personen ter wereld”, reageerde een leerling die twee jaar bij hem in de klas zat.

Het maakte het allemaal nog schokkender toen de zestigjarige Vughtenaar op 11 december plotseling werd vermist.

Du Long laat een vrouw en drie dochters na.

——————————————————————————————————————————
Vermist raadslid Vught gevonden

17 jan 2008, 03:03 – MEEUWEN – Het stoffelijk overschot dat gistermiddag in de Bergsche Maas nabij Meeuwen in het land van Heusden en Altena is gevonden betreft het vermiste Vughtse raadslid Henri du Long.

Dat bevestigen verschillende bronnen. Vandaag wordt sectie verricht op het lichaam. Hiermee krijgt de politie absolute zekerheid dat het om Du Long gaat, al twijfelt geen enkele ingewijde daar aan.

Een passant trof het lichaam gistermiddag rond 13.15 uur aan bij een inham van de Bergsche Maas, ten noordwesten van Waalwijk. Het lichaam verkeerde in verregaande staat van ontbinding, werd door een duikploeg van de brandweer uit het water gehaald en met een lijkwagen afgevoerd. De gemeente Vught besloot alle officiële bijeenkomsten af te gelasten ‘in afwachting van een formele bevestiging’. Burgemeester Van de Mortel bracht in de loop van de dag een bezoek aan de familie van Du Long.

Het Vughtse raadslid werd sinds 11 december vermist.

Zijn auto is vorige maand gevonden bij het Drongelens Kanaal, dat op een paar kilometer afstand van de inham uitkomt op de Bergsche Maas. Ondanks grootschalig onderzoek lukte het tot nog toe niet Du Long te vinden.

—————————————————————————————————————————-
Gedenkhoek voor Du Long

17 jan 2008, 14:36 – DRUNEN – Vanwege de te verwachten grote belangstelling is de gedenkhoek voor docent Henri Du Long ingericht in de grote aula van het d’Oultremontcollege in Drunen. De school heeft ook een andere vaste stilteplek waar de gedenkplaatjes van eerder omgekomen leerkrachten en leerlingen hangen.

Het lichaam van Du Long werd gistermiddag in de Bergsche Maas bij Meeuwen gevonden.

——————————————————————————————————————————-

Sectie Du Long op vrijdag

17 jan 2008, 16:03 – DEN BOSCH – De sectie op het lichaam van Henri du Long vindt in de loop van vrijdag plaats bij het Nederlands Forensisch Instituut in Rijswijk.

Dan krijgt de politie de formeel-juridische zekerheid dat het stoffelijk overschot dat woensdag in de Bergsche Maas werd gevonden ook daadwerkelijk Du Long is, alhoewel daar niet aan wordt getwijfeld.

Direct na de vondst verrichten een arts en rechercheurs woensdag al een schouw op basis van kleding en uiterlijke kenmerken van het lichaam. Op basis hiervan concludeerde de politie dat het lichaam hoogstwaarschijnlijk Du Long betrof. “We hebben met de familie uitgebreid hierover gesproken”, aldus een politiewoordvoerder. “En we hebben een aantal aanwijzingen dat het om Du Long gaat.”

Maar voor een formele vaststelling van de identiteit verricht het NFI sectie. De politie hoopt dat op grond van de analyse van het gebit de formele identiteit kan worden vastgesteld. Lukt dat niet dan volgt een DNA-onderzoek.

Ook verricht het NFI onderzoek naar de doodsoorzaak. “We hopen dat sectie uitsluit dat er sporen van een misdrijf zijn. We gaan vooralsnog ook niet uit van een misdrijf”, aldus de woordvoerder.

In het D’Oultremont college in Drunen is in de loop van donderdag een gedenkhoek voor Du Long ingericht en een condoleanceregister op internet. De school schrapte een aantal examens voor Vmbo-scholiere
——————————————————————————————————————-

Drunen, 17 januari 2008

Aan de ouders/verzorgers van al onze leerlingen

Geachte ouders/verzorgers,

Gisteren bereikte ons het bericht dat onze collega, adjunct-sectordirecteur Henri du Long, overleden is. We zijn diep geschokt in het besef dat wat onontkoombaar leek de afgelopen weken de realiteit van nu is: we zullen zonder de collegiale en deskundige inbreng van collega Du Long verder moeten. Een groot verlies voor de school.
Jarenlang heeft hij zich ingezet voor de VMBO-leerlingen van het d’Oultremontcollege; in het bijzonder ging zijn zorg steeds uit naar de leerlingen van de beroepsgerichte leerwegen.
De berichtgeving omtrent het tragische overlijden van onze collega heeft ons uit betrouwbare bron bereikt. Op basis van nader onderzoek door de politie verwachten we vandaag de formele bevestiging van het bericht.

Vandaag en de komende dagen zullen we zorg hebben voor de emoties van onze leerlingen en ons personeel.
Onze aandacht gaat in het bijzonder uit naar de leerlingen van de basis- en de kaderberoepsgerichte leerweg; zij werkten steeds nauw samen met collega Du Long.
Voor deze leerlingen hebben we het voor vandaag geplande schoolexamen uitgesteld.

We beraden ons nu nader op de vraag hoe we het overlijden van Henri du Long binnen de school een plaats geven. Ruimte zal er zijn voor het verwerken van emoties en gepaste aandacht tegelijkertijd voor de voortgang van het werk.

Nadere mededelingen zullen we via onze website doen.

We hopen u voor dit moment met het bovenstaande voldoende te hebben geïnformeerd.

Met vriendelijke groet,

hoogachtend,

drs. F. Huijboom, directeur

——————————————————————————————————————-

The Girl and her ex- best friend are best friends once more. The Girl and her ex boyfriend are still exes. Now, I held my breath about that one this past weekend, for the ex- boyfriend finally got a scooter and I know how much The Girl loathes riding her bike to school.

Very tempting, but she has remained very firm, quite resolved to simply enjoy being herself, without his creeping and increasing list of don’t s encasing her in marble.

As for me, if I hear one more word about the environment- at this moment- I just might take off my hat and vomit into it. Every cent that we have is tied up in that oh so eco friendly plant in India and after a bit more than a year, the sudden reversal of our fortunes is grating upon my nerves. Every delay, every set back is a crushing blow, what with two children now out of primary school, feet growing and shoes a dead giveaway to one’s rank in the world.

Say what you like, such is life as they live it.

All that I can do is pull a Scarlet, swearing that one day…one day…these hard times will be over, and God is my witness…

And then I’m going to buy a cat. I’m going to buy me a Lilac Korat, just like Mango. Yes, and we will all go out to dinner together and then on some utterly vulgar vacation.

When these hard times are over.

A few hours after our shop- until- you-drop trip to The Big City, The Girl took off to spend the rest of Saturday and most of Sunday with Oma and Opa.

While a few evenings before she had told me that she wanted to spend every weekend there ( read : escape from the exes), she was less than charmed with the idea when it actually became fact.

Oddly enough, neither The Boy nor The Baby have ever spent the night at Oma’s and Opa’s. Nor do they wish to, having never found a comfy haven there, I haven’t a clue as to why but I suspect it has more to do with them than Oma and Opa.

So, Oma and Opa bring The Girl home at about 6pm on Sunday. Well, actually, it was exactly 6 and our dinner was planned at 6.02.

Which is why I remember the time.

And what follows is something I simply love, love, love. It is simply too kindly meant and so very archaic : Opa said to The Father- in his usual kindly manner- Son,this child knows nothing about our faith. As the Pater Famlias, it is your duty to be sure that she does.

The Father continued staring at the TV.

The Boy, The Girl and I exchanged glances.

Then I said, well Sunday is, after all, football day.

That comment shot off into the ozone, zoomed right over Opa’s head and was lost forever.

I tend to think that this was a good thing.

As The Father continued to stare at the TV, I said, well, The Girl did indeed go to a Catholic school…

As I mentioned awhile ago, in one very whiny post, when The Girl was a baby, we divided up the chores : I got the shitty diapers,the puke, and he would handle the church and the homework.

Oh well, it did indeed sound good at the time.

Every day, I go through the multiplication tables with The Baby.

I am not a good teacher.

the cheapest ticket is 34,00€ Madame Butterfly is July 26 and Tosca is July 27.
See www.puccinifestival.it (there is also an English version)

Ciao

Missy

Gah.

What would you do ?

While I know very well that it encourages a rather Lucy Ricardo behavior, I took The Girl shopping today.

Oh, does she like shopping.

This was not as altruistic as it sounds, for I had a fierce craving for some Leonidas chocolate ( didn’t buy it), and my soul craved an outing that did not entail shopping for groceries.

Plus The Father received a 50 euro gift card from a rather ritzy store ( Bijenkorf) which sells the pricey jeans that The Girl Loves, loves, loves.

And I told The Girl that she could use the card.

8 jeans and one hour later : no sale, too low, too big, too small.

On the bus ride to The Big City, I stared out of the window, as I usually do. A few days before, The Baby and I had seen a large ( 30- 40) flock of swans flying overhead, and they are taking a break now on the fields just right out of town. I looked for them, and there they were, out to the right.

The Girl talked to me, telling me about Hunka. If she were older, I would be even more frightened, although I told her, gee, this is kinda scary, dontcha think ? He had told her that he did not want her going to The Big City anymore, not without him. In fact, she told me, he was so jealous that if a boy even looked at her, bam.

Oh, I suppose that I have read too many books about husbands who kill their wives, wives who are abused…

I just said, oh, kinda scary ?

We bought a warm stroopwafel for her, one of those things that we have done forever, when we come to The City.

After a very difficult time, I find myself once more in love with my first born. Oh, I have always loved her, but now I am back to that overwhelming love that one experiences when one sees that first baby for the first time.

Whitney Houstin, singing I will always love you.

For whomever stops by here every once and a while from Louisville: look, roots !

My derrière raw and red from all of that pins and needles business, I was more than pleased when The Girl returned home and told me of her day.

Last seen during her rather Jim Carey exit from the house, things went…oh..a bit differently than we had thought that they would.

For one, instead of having this heinous confrontation with one of her teachers, it was suggested to her today that she add another class to her schedule, either Chemistry or Economics. What I am hearing in the background are others – the powers that be- realizing that our sweet cookie is bored to tears and unchallenged by her classes. Although I have to say, these options seem a bit dry to me. While I loved Chemistry, it seems that the majority vote is for Economics. Oh well. It is, I suppose, the thought that counts after all.

She did indeed run into the ex (? how could anyone dump our pussy cat ?) on her bike ride to school. As events would unfold , they must have had a chat, stepped off of their bikes for a moment. For how else could she have punched him in the nose after he started yelling at her ? Gave him a nose bleed even ( and not for the first time, she assured me- and this is a big, hunka handsome boy, strong as an ox), and she hoped, perhaps even broken his nose.

The Best Friend did not speak to her today, but through the wisps of Nod, I recall that Best Friend was once Hunka’s girl and that I was never so glad as the day when I left the convolutions of being an adolescent far, far behind me.

She is not sad, for she says Hunka treated her like a woman wrapped in black cloth, and that she just wants to be herself.

She made us dinner and plans on taking a long bath this evening and then watching Family Man or Guy, you know, that Gage film.

Cage film ?

As she and I and The Father ( who told me that he did indeed apologize to The Boy today) went to buy a new door knob today, I had a moment alone as we crossed the parking lot and said to The Father, you know, he yelled at her and she punched him in the nose.

The Father smiled.

We are indeed wicked bad parents.